Fijn dat je er weer bij bent.
Herken je dat?
Momenten van stilte die op dat moment fijn zijn om te ervaren.
Geen geluid, geen onrust, geen drukte. Maar pure stilte.
En het is in die stilte dat het brein kan gaan herstellen en tot rust komen.
En het kan zomaar gebeuren dat tijdens stilte je gedachten de overhand nemen.
Ze kunnen door je hoofd heen draaien zonder duidelijk doel.
Wat ik heb geleerd is om mijn gedachten te signaleren, mij er bewust van te zijn om vervolgens ze los te laten of te parkeren.
Soms is het nodig om een gedachten dump te maken van de gedachten die op dat moment door mijn hoofd heen tollen.
Want op dat moment ben ik in stilte aanwezig, geen geluid, geen focus maar pure rust.
In de stilte kan ik ontprikkelen, mijn brein het signaal geven dat het even op adem kan komen.
Mijn hoofd kan ik op die manier leegmaken.
Geen gesprekken voeren, geen afleidingen maar mijzelf richten op het nemen van rust in stilte.
Soms kan het zijn dat de stilte te confronterend is, dan vind ik het fijn om rustige zachte ontspanningsmuziek aan te hebben.
Terwijl ik mijn ogen sluit en op mijn ademhaling let, kom ik tot rust.
Het is een moment van herstel, op adem komen. Een stuk zelfzorg.
En daarna, na het moment van rust, ga ik langzaam weer het geluid in.
Mijn hoofd is dan kalmer, rustiger en ik ben minder overprikkeld.
Dat maakt het fijner en ook beter om het geluid van alle dag weer in te gaan.
Tussen stilte en geluid is als een voortdurende balans tussen een overprikkeld hoofd en een hoofd dat overzicht heeft.
En dat is een voortdurend proces, elke dag weer.
Dankjewel voor het lezen en graag tot een volgende blog!