Het leven kent hoogtepunten en dieptepunten, die soms dwars door elkaar heen lopen. In mijn leven, als autisticus, ervaar ik soms diepe dalen. Die dieptepunten kunnen zo donker zijn in mijn hoofd dat ik het even niet meer weet.
Juist in die momenten vind ik mijn plek: op mijn knieën, biddend tot God. Dat geeft mij rust en een ruimte die ik daarvoor niet had. Vaak begrijp ik niet waarom die dieptepunten er zijn, of waarom ze nodig zijn. Maar steeds meer leer ik zien waarom ze gebeuren. Ze maken mijn geloof in God sterker. Mijn relatie met Jezus wordt dieper en hechter.
En dan, midden in de diepte, begin ik te zingen: “Worthy Is His Name” en het prachtige lied “All Hail King Jesus”. Het vuur begint in mij te branden. Ik mag omhoog kijken naar de hemel en mijn focus op Jezus houden.
In het leven doen zich soms situaties voor die extreem uitdagend zijn voor mijn brein. Op zo’n moment bevries ik en kan ik even niet nadenken. Het duurt vaak een paar minuten voordat mijn brein weer op gang komt en ik vervolgstappen kan overzien. In dit specifieke geval bevroor ik volledig en zat ik tegen een mentale breakdown aan.
Want ja: kerstvakantie, iedereen vrij, en dan ook nog dat cv-ketel ermee stopt terwijl het buiten sneeuwt en flink vriest. Ik moest blijven schakelen om helder te kunnen denken. Uiteindelijk kwam er een prachtige oplossing: we konden tijdelijk ergens anders logeren.
Deze situatie bracht mij terug naar waar ik moest zijn: bij God. Het van Hem verwachten. Mijn blik op Hem gericht houden.
Uiteindelijk kwam er een oplossing en werd het huis weer heerlijk warm. En ik ben een wijze les rijker. Dwars door alles heen zag ik Gods leiding, maar dat besefte ik pas echt later, op zondag, naar aanleiding van een preek die ik samen met mijn gezin en familie hoorde.
In mijn hoofd schreeuwde ik: help. Er kwam hulp, en het ultieme was de hoop. Niet alleen een menselijke oplossing, maar een hoop die diep in mijn hart opnieuw wakker werd geschud. Die hoop wil ik met je delen, omdat het van mijn hart moet komen.
Een persoonlijke relatie met Jezus mogen hebben en bij Hem horen is zo ontzettend waardevol. Met Kerst vieren we dat Jezus naar de aarde kwam om mensen te redden uit de duisternis. Met Pasen vieren we dat Hij de duisternis en alle slechtheid heeft overwonnen door te sterven aan het kruis en weer op te staan uit de dood.
Zo is het mogelijk geworden om Jezus aan te nemen als je Redder en Zaligmaker. En wanneer je sterft, ben je voor altijd bij God. Op die plaats is geen pijn meer, geen ellende, geen moeite of verdriet. Het zal alle menselijke verwachtingen overtreffen.
En in dit leven loopt Jezus naast mij. Hij gaat met mij mee. Dat is de hoop: je bent niet alleen. Jezus houdt van jou. Hij verlangt ernaar dat jij ook van Hem gaat houden.
Ooit geloofde ik dit niet en leefde ik in de duisternis. Maar God redde mij en plaatste mij in het licht. Vanaf dat moment mag ik een diepe, persoonlijke relatie met Jezus hebben. Ik wil niets liever dan Jezus in mijn leven, en ik wens jou dat ook toe.
Als je tot hier hebt gelezen: fantastisch. Ik hoop dat mijn woorden je hoop mogen geven. Weet dat ik voor je bid, wat je situatie ook is.